BLOG

Leidseveertunnel

Fri, 16 Dec 2011 14:10:00 +0100

De laatste jaren begon ik me steeds meer te ergeren aan de deplorabele staat van de Leidseveertunnel waar ik bijna dagelijks doorheen fiets. Toen ik in 1993 in Lombok ging wonen was er in de Leidseveertunnel aan de rechterkant (vanuit Lombok gezien) een geweldige kleurrijke draak geschilderd over de gehele lengte van de tunnel. Je begon bij de staart en eindigde bij de bek, alsof je tunnel uitgespuwd werd. Helaas verdween de draak tijdens de spoorverbreding in 1993 (waarvoor ook vier panden aan de van Sijpesteijnkade sneuvelden) en kreeg de tunnel een opknapbeurt. De muren werden betegeld met witte tegels als was het een slagerij en er kwamen tableaus van gesloten ogen. Inmiddels is het bijna 2012 en vallen de tegels naar beneden, zijn hekwerken verrot en vervangen door houten noodhekken en is de laatste schoonmaak zo lang geleden dat de wanden bedolven zijn onder dikke lagen drek, derrie, roet en andere zaken. Het is een non-place geworden. Maar wel één waar dagelijks veel mensen doorheen moeten. Nu binnenkort waarschijnlijk de van Sijpesteijntunnel dicht gaat voor wederom een spoorverbreding zullen nog meer fietsers en voetgangers aangewezen zijn op de Leidseveertunnel.

Had al een paar keer bedacht om schriftelijke vragen over de tunnel in te dienen en er vorige week eindelijk aan begonnen. Toen ik die donderdag ook nog een mail kreeg van een aantal mensen uit Lombok die zich hadden verenigd onder de noemer ‘van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’ waarin ze o.a. vragen om een opgeknapte Leidseveertunnel was het de hoogste tijd om mijn schriftelijke vragen in te dienen.

De westkant van Utrecht is verbonden met de binnenstad door 3 tunnels die onder het spoor doorgaan. De Daalsetunnel, de Leidseveertunnel en de van Sijpesteijntunnel. Eén daarvan, de van Sijpesteijntunnel zal waarschijnlijk in de nabije toekomst worden afgesloten voor verkeer in verband met de verbreding van het spoor. Dat betekent dat nog meer mensen te voet of per fiets zullen moeten uitwijken naar de Leidseveertunnel. Deze tunnel uit 1940 die nu ook al veel wordt gebruikt is echter al lange tijd ernstig verwaarloosd. Hekwerken zijn verrot en (al jarenlang) vervangen door tijdelijke houten hekken, tegels vallen van de muren en de laatste schoonmaakbeurt is jaren geleden. Een vrij eenvoudige schoonmaak- en opknapbeurt, zoals ook bepleit wordt in het initiatiefvoorstel van de beheersorganisatie ‘Van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’* kan van deze tunnel een waardige, kleurrijke toegangspoort van Lombok e.o. maken in plaats van de grauwe non-place die het nu is waar iedereen het liefst zo snel mogelijk doorheen jakkert.

Daarom heeft GroenLinks de volgende vragen:
1. Is het college bekend met de deplorabele staat van de Leidseveertunnel?
2. Is het college het met GroenLinks eens dat een tunnel die zo intensief gebruikt wordt op korte termijn een opknapbeurt verdiend?
3. Is het college bereid om de tafel te gaan zitten met de verschillende actoren in het gebied, zoals de wijkbureau’s binnenstad en west, de initiatiefgroep ‘Van Westplein naar Lombokplein in tussentijd’ en het POS om binnen afzienbare tijd te komen tot een plan voor deze tunnel?

*http://wiicity.wordpress.com/initiatiefvoorstel-van-westplein-naar-lombokplein-in-tussentijd/

35 jaar ACU: Kraken, camp en Cruise Control

Sat, 5 Nov 2011 18:48:34 +0100

Dit artikel van Niels Spinhoven verscheen 2 november op de site van 3voor12 Utrecht: http://3voor12.vpro.nl/artikelen/artikel/45269812
Politiek Cultureel Centrum ACU bestond in de lente 35 jaar en dit is ook 3VOOR12/Utrecht niet onopgemerkt gebleven. De afgelopen weken hebben we ACU, haar vrijwilligers en vaste bezoekers in het zonnetje gezet met een serie artikelen. Het laatste deel uit deze serie ‘35 jaar ACU’ is een portret van Cruise Control dj Pepijn Zwanenberg.
Geboren en getogen in Roermond verhuist Pepijn Zwanenberg in 1988 naar Utrecht om theaterwetenschap te gaan studeren. In die jaren was het vreemd als je geen vrijwilligerswerk deed naast je studie. Daarom begint Zwanenberg als vrijwilliger bij de vormgevingsclub van EKKO. In 1991 treedt hij aan als dj op de vrijdagse dansavond in EKKO, wat hij twee jaar doet. “De tijden waren anders en je kon niet ongestraft alles maar draaien. De EKKO werd bevolkt door strikt gescheiden groepjes met elk hun eigen muziek. Die stonden in de hoekjes van de zaal te wachten op hun eigen blokje. Ik merkte toen al dat je met een nummer van bijvoorbeeld Kiss wel iedereen de dansvloer op kreeg. Maar Kiss draaien werd niet echt gewaardeerd door mijn collega dj’s. Wat dat betreft was EKKO destijds nog niet toe aan wat later de stormachtige opkomst van camp werd.”
Huizenfreak Na zijn verbondenheid aan EKKO raakte Zwanenberg bij ACU actief als raadgever bij het KraakSpreekUur, waar (beginnende) krakers op hulp en bijstand konden en nog steeds kunnen rekenen. Mede door zijn fascinatie met wonen -“Ik ben altijd een huizenfreak geweest.”- is Zwanenberg in 2006 in de politiek gestapt en maakt sinds de vorige verkiezingen deel uit van de Utrechtse gemeenteraad als raadslid voor GroenLinks. Hij houdt zich in die hoedanigheid veel bezig met huisvestingsproblematiek en het behoud van stedelijk erfgoed. “Ik ben de politiek in gegaan omdat je zo invloed kunt uitoefenen op hoe jouw leefomgeving eruit ziet. Ik ben ervan overtuigd dat de kraakscene een belangrijke bijdrage heeft geleverd aan cultureel Utrecht. Als kraken niet had bestaan, zou het uitgevonden moeten worden. Want dankzij het kraken bestaan belangrijke en waardevolle plekken als Tivoli, ACU en Strowis.”
Verlengsnoer De plek van ACU in de Utrechtse kraakscene illustreert Zwanenberg met een mooie anekdote. “Het pand Vismarkt 4 werd begin jaren ‘90 gekraakt. Op een gegeven moment werd het pand ontruimd en kort daarna werd het opnieuw gekraakt. Na problemen met overlast konden daar geen feesten meer gegeven worden en werden de pijlen door die groep gericht op een gebouw in de Wittevrouwenstraat. Er stond destijds een beeld van een vos op de gevel, dus werd het pand Vosmarkt gedoopt. Vosmarkt werd afgesloten door twee grote metalen deuren. Er was in die buurt niet aan elektriciteit te komen voor de slijptol die nodig was om toegang te verschaffen. Dat probleem is toen opgelost door een enorm aantal verlengsnoeren te koppelen en deze uit te rollen tussen ACU en het pand aan de Wittevrouwenstraat.”
De DDR en de KGB Na twee jaar bij de EKKO gedraaid te hebben, begint Zwanenberg in 1993 met vriendin DJ Estelle een dansavond in ACU, aanvankelijk onder de naam ‘Kom in de Groef’ en daarna als ‘Beleef het mee met Bone & Gée’. “Bij ACU leefde een do-it-yourself-gedachte, waardoor eigenlijk alles kon. We zijn gestart met een dansavond die het beste te omschrijven was als een soort underground-variant van Wipneus en Pim, nog voordat die überhaupt bestonden. We hebben met dit concept een tijd lang veel succes gehad en trokken bezoekers uit het hele land en zelfs België.“
Eind jaren ‘90 werd die formule wat sleets en was het tijd voor iets nieuws. Daarom beginnen Zwanenberg en Estelle in 2002 de underground queerparty Cruise Control als de illustere Volksmenner DDR en de De Volledig Vrouwelijke KGB. ‘L Esqualita’ van Soft Cell was een referentiepunt dat we in gedachten hadden bij het starten van die avond. Dat wil zeggen, sleazy, nachtclubachtig en excentriek: Voor iedere pot, poot, trava, macho, metro, het'ro en ander tuig”, zoals nog steeds op de affiche te lezen staat. Naast werk van Soft Cell zijn andere typische Cruise Control-nummers ‘Rollerball’ van het Nederlandse Champagne en ‘Tame Me Tiger’ van Bonnie St. Claire en The Jets. “Wist je dat Bonnie St. Claire vroeger een beatmeisje was?”, vult Zwanenberg enthousiast aan, om wel nog even te benadrukken dat Cruise Control een electro-avond is.
Het dorp waar nooit iets gebeurde Gevraagd naar de grootste veranderingen sinds hij voor het eerst bij ACU kwam, moet Zwanenberg diep nadenken. “Er is nu port, maar daar heb ik wel een handtekeningenactie voor moeten starten”, vertelt hij uiteindelijk. Als we later voor de photoshoot in de concertzaal zijn, komen meer herinneringen boven. “Voorheen was er een dj-hokje achterin de zaal. Daar kon je alleen langs een smal trapje komen. Dan kwam je als een soort muilezel met al je kilo’s vinyl aan, moest je dat naar boven sjouwen en zat je de rest van de avond afgesloten van je publiek. Naar beneden was vaak ook niet makkelijk, omdat de trap vol zat met mensen. Die platenkoffers stinken nu trouwens nog steeds naar sigarettenrook.”
Andere positieve veranderingen ziet Zwanenberg in de Voorstraat. “Die is langzaamaan gegroeid tot dé alternatieve straat van Utrecht, zeker met de komst van Plato en zaakjes als The Village Coffee & Music.” Zwanenberg heeft de stad echt zien veranderen. “Utrecht is sinds de jaren ’80 een stuk leuker geworden. Voor die tijd was het eigenlijk een dorp waar nooit iets gebeurde.”
Binnenkort viert Cruise Control haar 100e editie met onder andere een jubelfuif in EKKO. Houd www.cruisecontrol.nu in de gaten voor de data.
Te doen: Cruise Control, zaterdag 5 november 2011 @ ACU, Utrecht.

RECES

Fri, 29 Jul 2011 17:01:36 +0200

Inmiddels is het al een tijd rustig op deze blog en ook in de politiek. We hebben vakantie. Oftewel, reces zoals dat heet. Tijd om terug te kijken op het achterliggende jaar. Mijn rustigste jaar in de politiek tot-nog-toe. Dat heeft, natuurlijk voor een heel groot deel te maken met dit college van GroenLinks-PvdA-D66. Dat maakt dat ik me het afgelopen jaar wel eens de ideale schoonzoon heb gevoeld, een rol die me van nature niet echt ligt. Hieronder ga ik, zonder volledig te zijn, langs een aantal zaken die het afgelopen jaar gespeeld hebben.

Geen sloop
Dit voorjaar kwam er ontzettend goed nieuws, wat mij en wat GroenLinks betreft; de zes tienhoog flats in het zogenaamde THEMA gebied worden niet gesloopt, zoals het toenmalige college van PvdA-VVD-CDA-CU dat eind 2009 had besloten. Ik weet nog dat ik aan het einde van mijn raadsbijdrage toen zei: “U kunt hier vandaag besluiten dat het gebiedsplan de Gagel, inclusief die grootschalige sloop, doorgaat. Ik geef u op een briefje dat dit plan niet zo uitgevoerd gaat worden”. Dat was natuurlijk deels politieke bluf en deels frustratie. Uiteindelijk kwam er in het collegeakkoord een passage over herstructurering én de Gagel. Dankzij die inzet én, het is niet anders, vooral dankzij de economische crisis, worden de flats nu opgeknapt. Precies wat het overgrote deel van de bewoners (en wij) graag wilde.

De toekomst zal uitwijzen hoe het op het gebied van herstructurering verder gaat in gebieden als Kanaleneiland-Noord, Spinozaplantsoen en complex 507 in Lombok. In deze laatste twee complexen zijn de afgelopen jaren mooi, enthousiaste initiatieven ontplooit om de sociale samenhang te verbeteren. Ik hoop dat deze, en andere complexen in onze stad de grootschalige sloop bespaard zal blijven. Differentiëren is prima maar niet als daarvoor mensen met een krappe beurs het veld moeten ruimen. Er komt hoop ik een meer organische en kleinschaligere manier van herstructureren die inzet op het behoud van het aanwezige sociale kapitaal in een wijk of buurt én die ruimte biedt om de sociale stijgers een mooie plek te bieden.

Ook niet gesloopt, na vragen van GroenLinks, samen met de SP; de Vogelenburcht aan de Menno van Coehoornstraat 40 en Stieltjesstraat 73-75. Voor het Mirliton Theater In Hoog Catharijne ziet het er, vooralsnog, helaas minder goed uit.

Voorveldse Polder
Eerder dit voorjaar ging het over de uitbreiding van een tennisclub in de Voorveldse Polder (tegen de Bilt aan). Ik heb mij, namens GroenLinks, en samen met de beheergroep Voorveldse Polder verzet tegen uitbreiding in deze polder omdat hij van essentieel belang is voor de ecologische hoofdstructuur. Door deze polder kan flora en fauna zich namelijk goed in en uit de stad verplaatsen. Uitbreiding tegenhouden lukte niet, daar was geen politieke meerderheid voor. Gelukkig hebben we, dankzij de steun van (toen nog) Trots op Nederland, wél de blaashal tegen kunnen houden. You win some, you lose some. Maar daar ben ik toch heel blij mee.

Woonschepen
Inmiddels werkt het college aan een nieuwe erfgoednota. In die nota wordt ook, op verzoek van GroenLinks, gekeken naar waardevol cultuur-historisch erfgoed op het water. Een paar jaar geleden had een actie van mij om salonboot Ora et Labora te behouden voor de stad (ze ligt nu in de Veilinghaven), maar sindsdien zijn er vele bijzondere en mooie schepen in de stad verdwenen omdat ze vervangen werden door split-level woonarken. Utrecht heeft als enige beleid dat je op een ligplaats een woonboot van maximaal 18 (lengte) bij 4 (hoogte) en 6 (diepte) meter mag neerleggen. Qua ruimte kan dat natuurlijk heel verleidelijk zijn en op sommige plekken in de stad kan dat ook heel goed. Het is echter doodzonde dat hierdoor bijzondere oude vrachtschepen die vaak al decennialang in de stad liggen zo van onze wateren verdwijnen.

Michel ‘DA CAPO’ Terstegen

Fri, 8 Jul 2011 19:35:45 +0200

Afgelopen maandag 4 juli overleed een geweldige man; Michel Terstegen. Voor velen in en uit Utrecht een begrip mede dankzij zijn platenwinkel Da Capo aan de Oudegracht. Een winkel met veel vinyl en lekkere sixties muziek. Als je langs kwam ging je altijd vrolijker weg dan dat je gekomen was. Tussen het neuzen door maakte je een praatje en draaide Michel singeltjes achter de toonbank.

In 1991 begon ik als DJ in Ekko. Op een avond dat ik daar aan het draaien was kwam hij een keer uitgelaten naar me toe met een bijzonder singeltje in zijn hand. Het bleek te gaan om het weergaloze Tame me Tiger van ons aller Bonnie St. Claire. Die avond heb ik het singeltje twee keer gedraaid (wat me overigens niet in dank werd afgenomen door de andere EKKO DJ’s...).

Door Michel, zijn winkel en zijn platenlabel KELT leerde ik veel beatmuziek kennen en obscure jaren 60 liedjes. Eind april, 50 jaar oud, kreeg hij te horen dat hij ernstig ziek was. Op 1 augustus zou Da Capo zijn 25 jarig bestaan hebben gevierd, iets wat Michel helaas niet meer mocht meemaken. Op zijn kaartje staat een mooie foto van hem met de tekst “I like every minute of the day”.

Speciaal voor hem; Tame me tiger van Bonnie St. Claire

Mirliton Theater 3.0

Wed, 25 May 2011 16:57:30 +0200

Na de minimalistische beantwoording van mijn schriftelijke vragen over het Mirliton Theater heb ik het geagendeerd voor bespreking in de commissie Stad en Ruimte. Er zijn twee mensen serieus bezig met een tweede leven voor dit roemruchte theatertje. Wethouder Everhardt zegde toe met Corio om de tafel te gaan en volgende week eens praten met onze wethouder Lintmeijer van cultuur. Hieronder een leuk artikel uit het AD/UN van 18 mei j.l.

Hond aan tafel

Fri, 15 Apr 2011 14:28:57 +0200

En toen stond op 23 maart ineens Man Bijt Hond voor de deur...! Gisteren werd ‘Hond aan tafel’ uitgezonden. Als je het gemist hebt kun je het hier bekijken.

Mirliton part II: De tegenslag

Fri, 18 Mar 2011 15:18:29 +0100

Hieronder de teleurstellende antwoorden op de schriftelijke vragen die ik een paar weken geleden indiende over het (behoud van) Mirliton Theater. Corio lijkt onbuigzaam maar het was mooi geweest als de ambitie van de gemeente Utrecht hoger was geweest (of als die inzet hoog was dat ze dat duidelijk hadden gemaakt in de beantwoording).

Maar zolang het Mirliton Theater er is, is nog niets verloren en kan de toekomst hopelijk/wellicht nog voor verrassingen zorgen. Op de site Bouwput staat een leuk artikel n.a.v. de schriftelijke vragen en de beantwoording.

1. Is het college bekend met het Mirliton theater?
Ja. 
2. Is het college het met GroenLinks eens dat het Mirliton Theater een unieke plek in Hoog Catharijne is, die het waard is om te behouden? Gelet op de gesloten bilaterale ontwikkel/ projectovereenkomst tussen de gemeente en Corio, is een antwoord op de stelling niet meer relevant. De raad heeft – in het kader van de voorhangprocedure - eind 2007 over de concept overeenkomst een positief advies uitgebracht (waarna de overeenkomst is ondertekend). De overeenkomst luidt dat op deze plaats winkelruimte komt.  
3. Zo ja, is het college bereid om te bezien of het theater een monumentale status kan krijgen, zodat het ook voor de toekomst behouden blijft? (Zo ja, ga dan door naar vraag 5) Nee (gelet het antwoord onder 2) 
4. Zo nee, waarom niet? En is het college dan ten minste bereid het Mirliton Theater goed te laten documenteren door onze gemeentelijke Dienst Monumenten? zie antwoord 2. De eigenaar is bereid aan het documenteren door de afdeling Monumenten mee te werken.  
5. Is het college bereid om met Corio in overleg te treden om het Mirliton Theater weer een publieke functie te geven? zie antwoord onder 2.

Voorlopig geen sloop Stieltjesstraat 73 & 75 en Menno van Coehoornstraat 40

Thu, 10 Mar 2011 23:05:58 +0100

De fracties van GroenLinks en de SP in Utrecht stelden donderdag mondelinge vragen aan het college over de voorgenomen sloop van enkele panden aan de Stieltjesstraat en de Menno van Coehoornstraat. Op zondag 6 maart 2011 stuurde het Comite Behoud Cultureel Erfgoed Tuinwijk een emailbericht met handtekeningenlijst met de oproep om de sloop te heroverwegen. De wethouder gaf aan dat er voorlopig niet wordt gesloopt.
In de lijst wordt opgeroepen de sloop van de panden Stieltjesstraat 73 en 75 en de Menno van Coehoornstraat 40 (de Vogelenburcht) te heroverwegen.
Het comite stelt zich op het standpunt dat het hier gaat om waardevol cultuurhistorisch erfgoed en zet zich in voor behoud en renovatie. In een rapport uit 2008 onderschrijft de Commissie Cultureel Erfgoed de cultuurhistorische waarde van de panden, zeker in samenhang met het tegenovergelegen monumentale pand Stieltjesstraat 76.
Al vanaf 1998 bestaan er plannen om het gebied te herontwikkelen, maar tot op de dag van vandaag zijn daar geen concreet uitgewerkte plannen voor. Sterker nog; navraag door de bewoners van Stieltjesstraat 75 leerde dat er op de Vogelenburcht inmiddels geen sloopbesluit meer rust. De SP en GroenLinks zijn van mening dat met sloop van cultuurhistorisch erfgoed zeer terughoudend moet worden omgegaan. De noodzaak om nu al tot sloop over te gaan ontgaat ons dan ook.
Uit de opgestarte handtekeningenactie blijkt bovendien dat er in de buurt brede steun is voor de inzet van het comite. De SP en GroenLinks hebben de volgende vragen:
1. Waarom is het volgens het college nodig de panden op korte termijn te slopen, terwijl er nog geen enkel uitgewerkt herontwikkelingsplan is?
2. Klopt het dat er op de Vogelenburcht momenteel geen sloopbesluit meer rust?
3. Welke cultuurhistorische waarde kent het college aan de panden toe en is het college het met SP en GroenLinks eens dat behoud van cultuurhistorisch erfgoed van waarde is voor de stad?
4. Is het college bereid de voorgenomen sloop te stoppen en – samen met het Comite Behoud Cultureel Erfgoed Tuinwijk – alsnog de mogelijkheden tot behoud en restauratie van de panden te onderzoeken?

Antwoord wethouder:
De wethouder gaf aan dat de sloop van Stieltjesstraat 73 in ieder geval aangehouden zal worden naar aanleiding van de kraakactie. Ook zegde hij toe opnieuw te kijken naar alle panden (Stieltjesstraat 73 en 75 en Menno van Coehoornstraat 40), om te bezien of de cultuurhistorische waarde anno 2011 anders gewaardeerd wordt dan medio jaren 80 en 90 toen de panden geïnventariseerd werden. De radiozendcentrale van de Utrechtse architect Planjer werd toen wel bijzonder geacht maar niet beschermd, de andere panden als historisch niet interessant genoeg. Dit zal dan meegenomen worden in de belangenafweging voor herontwikkeling van het gebied. Ook zei de wethouder toe met de bewoners van nummer 75 in gesprek te gaan die al jarenlang in onzekerheid leven over de status van hun woning.

Mirliton Theater

Tue, 8 Mar 2011 15:07:04 +0100

Hoog Catharijne was, is en zal waarschijnlijk altijd een omstreden bouwwerk blijven in onze stad. Maar hoe je het ook wendt of keert, het is inmiddels wél onlosmakelijk met Utrecht verbonden. Ergens verscholen in het beton bevindt zich het Mirliton theater. Een uniek theater op een unieke plek. Een tijdscapsule van de 'vooruitgang', als het aan GroenLinks raadslid Pepijn Zwanenberg ligt.
In de jaren dat Hoog Catharijne nu bestaat zijn vele delen inmiddels verschillende malen gemoderniseerd. Want dat is het nadeel van het najagen van de tijdsgeest; hoe moderner je iets wilt maken hoe sneller het door diezelfde tijd wordt ingehaald.
In Hoog Catharijne is echter één plek die de vernieuwingsdrang telkens bespaard is gebleven; het Mirliton theater bij Voor Clarenburg. Dit kleine theater, waar Herman Berkien en Tineke Schouten hun succesvolle carrières begonnen, is sinds eind jaren tachtig gesloten en bij veel Utrechters onbekend. Sindsdien gebruikt Corio het soms voor bedrijfstrainingen en gaat het een enkele keer open voor een architectuur wandeling.
Het interieur van het theater is nog in originele staat en naast dat het al bijzonder is dat een theaterinterieur uit die periode de tijd heeft doorstaan, is het daarmee ook een soort tijdscapsule in dit winkelhart van Nederland. Een monument van de ‘vooruitgang’, juist omdat het na de bouw nooit meer is aangepast. Enige tijd geleden had Corio plannen om ook deze unieke plek te moderniseren.
Dat leidt bij GroenLinks tot de volgende vragen:
1. Is het college bekend met het Mirliton theater?
2. Is het college het met GroenLinks eens dat het Mirliton Theater een unieke plek in Hoog Catharijne is, die het waard is om te behouden?
3. Zo ja, is het college bereid om te bezien of het theater een monumentale status kan krijgen, zodat het ook voor de toekomst behouden blijft? (Zo ja, ga dan door naar vraag 5)
4. Zo nee, waarom niet? En is het college dan ten minste bereid het Mirliton Theater goed te laten documenteren door onze gemeentelijke Dienst Monumenten?
5. Is het college bereid om met Corio in overleg te treden om het Mirliton Theater weer een publieke functie te geven?

Talmalaan

Tue, 26 Oct 2010 14:31:46 +0200

Dit filmpje is gemaakt door bewoners die wonen in het gebied waarvoor een tijd geleden een Masterplan is gemaakt. Dat stuitte op zoveel protesten in de buurt en in de gemeenteraad dat er alsnog een participatie traject werd opgestart. Dat moet leiden tot een advies aan Mitros en de gemeente.

Gisteravond bezocht ik de derde -druk bezochte- sessie in buurthuis de Leeuw aan de Samuel van Houtenstraat. In de tweede sessie een paar weken daarvoor hadden een mix van huidige- en toekomstige bewoners in workshops hun wensen proberen te formuleren. De architect, Reimar von Meding van bureau KAW heeft geprobeerd al die meningen en visies te vatten in een aantal mogelijke toekomst scenario’s. Die varieerden van geen sloop (wens van de huidige bewoners) maar wel meer groen (wens van huidige en toekomstige bewoners) tot wel sloop (wens van aantal toekomstige bewoners maar vooral van Mitros) en extra groen.

De discussie spitste zich op een gegeven moment vooral toe op wel/geen sloop. Wat ook logisch is. De bewonerscommissie en bewoners willen graag in hun huizen (die ongeveer 10 jaar geleden nog gerenoveerd werden) blijven wonen. En peilingen die ze zelf hielden in de complexen Lauwerecht 1 en 6 gaven aan dat 80% tegen sloop is.

Het is knap lastig om als bewoners met een eensluidend advies te komen maar het is evident welke bezwaren het zwaarst leven in de buurt.

Op 15 november is de volgende bijeenkomst in buurthuis de Leeuw. Dan geven Mitros en de gemeente Utrecht antwoord op zaken die uit de bewoners naar voren kwamen.